جلسه هیئت آل طه بررسی آیه 111 سوره توبه

هیئت آل‌طه، جمعه هفتم آذر، هم‌زمان با عید غدیر خم و سالگرد شهادت جانباز شیمیایی مُدِق در محل موسسه‌ی جهادی برگزار شد. این مراسم توسط قاری محترم آقای سید‌حسینی شروع شد. بعد از ایشان، حجت الاسلام حاج آقا قاسمیان، که سخنران این جلسه بودند، به بیان مطالبی درباره‌ی عید غدیر پرداختند که در زیر، به خلاصه‌ای از بیانات ایشان می‌پردازیم. مراسم با مداحی و مولودی‌خوانیِ حاج‌آقا قاسمیان و دیگر مداح اهل‌بیت به پایان رسید.

***

لا ولله لا ولله لا ولله که از این عید در تاریخ اسلام بزرگتر وجود ندارد. این عید بزرگترین اعیاد و عید ولایت است.

هیئت آل طه موسسه جهادی حجت الاسلام قاسمیان - موضوع آیه 111 سوره توبه

خداوند در آیه‌ی 111 سوره مبارک توبه می‌فرماید:

إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّهِ فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

خدا جان‌ها و اموال مومنان را می‌خرد. خدا وارد یک خرید و فروش با مومنان می‌شود. البته این به این معنا نیست که انسان، درنتیجه‌ی این خرید و وفروش حتماً شهید شود، اما آیه از مسداق‌‌های بارز شهادت است. خدا مال و جان را از او می‌خرد به بهای مالکیت بهشت.

بعضی‌ها وارد بهشت می‌شوند و بعضی‌ها مالک بهشت می‌شوند. این‌ها با هم فرق دارد. از این جهت است که شهید یا مومنانی که بذل جان و مال می‌کنند، و وارد عرصه‌ی پیکارِ جان و مال می‌شوند؛ حقِ شفاعت دارند. در قرآن گاهی گفته می‌شود این افراد صاحب درجاتی در پیشگاه خدا و بعضی‌ها هم خودشان درجه‌‌های بهشت هستند. و این یعنی که بعضی‌ها وارد بهشت می‌شوند و بعضی‌ها خودشان بهشت هستند.

در بیانات حضرت امیر علیه‌السلام در نهج‌البلاغه است که:

أَلَا حُرٌّ يَدَعُ هَذِهِ اللُّمَاظَةَ لِأَهْلِهَا إِنَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ فَلَا تَبِيعُوهَا إِلَّا بِهَا .

آیا یک آدم آزاده‌ای پیدا نمی‌شود که این تکه گوشت‌هایی که لای دندان گیر می‌کند را پرتاب کند بر اهلش. شما بهایتان جز بهشت نیست. خودتان را ارزان نفروشید. آن‌هم بهشت سطح بالا. بارها در درس آقای جوادی شنیدیم که ایشان می‌فرماید «با این همه معارف جهنم رفتن هنر می‌خواهد.»

افراد دیوانه، کودکان و یا حیوانات که می‌میرند به بهشت می‌روند. اینکه کسی افق خود را جهنم نرفتن قرار دهد، یعنی خودش را خیلی سطح پایین در نظر گرفته است. کسی که می‌تواند تا حدّ معلمِ ملائکه بودن بالا برود، توقع کمی است که فقط جهنم نرود. این خسارت است. خدا مال و جان را از شخص می‌خرد و به رسم امانت در اختیار خودش قرار می‌دهد. اگر شما یک جنسی را بفروشید و مجدداً آن مال در اختیار شما باشد، به اصطلاح فقها آن ید، ید امانی است. آنجا شما فقط امانتدار، هستید مالک نیستید. انسان فقط و فقط حق دارد که در راه خدا پیکار کند. این مسائل است که معارف قرآن را سخت می‌کند. یعنی نشان می‌دهد که افق‌‌ها بالاست. برای اینکه خودمان زور بالا رفتن نداریم، افق‌ها را پایین نیاوریم. در راه خدا فقط باید پیکار کرد. اگر کسی لحظه‌ای بخواهد کاری برای خودش انجام دهد، او از هدف آیه خارج است. چون آیه فرموده وقتی من جان و مال را امانت می‌دهم، فقط می‌توانی در راه خدا خرج‌اش کنی.

فیلمی از آیت‌الله خامنه‌‌ای در اوایل جنگ است که ایشان به رزمندگان اسلام تذکر می‌دهد: تمام وعده‌‌های نصرت خدا برای زمانی است که جهاد شما فی‌سبیل‌الله باشد.

بنده دیروز در جمع جهادی‌ها عرض کردم که در همین بازی‌‌های آسیایی، شاید دیده باشید که تعدادی دانش آموز هستند که مجانی به این بازی‌ها خدمت می‌کنند. وقتی از هر کدام آنها می‌پرسی چرا اینکار را انجام می‌دهید، آنها تنها یک جواب می‌دهند: «برای سربلندی کشورمان این کارها را می‌کنیم»

نمی‌گویم که این کار خوب است یا بد. آیا افق کار یک مجاهد فی سبیل الله بر افراشته شدن پرچم ملتش است یا بحث فی سبیل الله بودن آن کار. کار جهادی دانشجویان مانند مسابقات آسیایی نیست. مثلاً کسی برای کوهنوردی در هوای سرد زمستان برای فتح یک قله‌ای رفته و در آن راه یخ زد باشد. مردم به او می‌گویند «قهرمان» امّا خدا او را «ابله» می‌داند. اصلاً مگر مال و جان مال ماست که اینطور بذل و بخشش کنیم. اگر انسان وارد معامله با خدا شود، حق ندارد هر جوری آن را خرج کند. حتماً هم باید فی سبیل الله باشد. در این راه است که وعده‌‌های این آیه عملی می‌شود.

آلبم تصاویر هیئت آل طه در تاریخ 5 آذر 89